Wederbeleggingsvergoeding beperkt tot 6 maanden

Een wederbeleggingsvergoeding (ook wel 'funding loss' genoemd) is de vergoeding die de kredietverlener (bank of particulier) mag vragen wanneer een kredietnemer zijn krediet vroegtijdig wil terugbetalen. In de praktijk eist de bank vaak 30% of meer van het vervroegd terugbetaalde kapitaal als schadeloosstelling. De wet van 21/12/2013 beperkt die schadeloosstelling tot 6 maanden intrest, maar de banken betwisten die beperking, zeker voor leningen die dateren van voor 10/1/2014.
 
Deze wet regelt de wederbeleggingsvergoeding alleen voor bedrijfskredieten. (ook leasing is uitgesloten) tot 1 miljoen euro. De wederbeleggingsvergoeding is nu beperkt tot zes maanden intrest op het vervroegd terugbetaalde kapitaal. Deze nieuwe regel geldt helaas enkel voor nieuwe kredieten aangegaan nà de inwerkingtreding van de wet. De wet is van kracht vanaf 10 januari 2014. Download hierna de wettekst : De wet van 21 december 2013 betreffende diverse bepalingen inzake de financiering voor kleine en middelgrote ondernemingen (doc, 50 KB).
 
De banken hanteerden 2 pistes om deze beperking van de wederbeleggingsvergoeding te omzeilen. Gelukkig zijn onze Rechtbanken in dit geval niet geneigd om de banken gelijk te geven.
De eerste piste van de banken bestond er in om in het contract elke vervroegde terugbetaling te verbieden.
De tweede piste bestond er in om geen 'leningovereenkomst" af te sluiten maar een 'kredietopening' toe te staan.
 
Vanaf 1/3/2014 is een gedragscode voor kredietverstrekker en ontlener van kracht. Die bevat onder andere regels voor dergelijke kredieten die de 1 miljoen euro overschrijden. Download die gedragscode (pdf, 438 KB).
Wellicht begin 2018 wijzigt deze wetgeving.
 
Voor hypothecaire kredieten aangegaan door een natuurlijke persoon voor de verwerving van een woning is er al een wettelijke beperking van de wederbeleggingsvergoeding van kracht. Die mag maar 3 maand intrest bedragen.

Als er onredelijke bedragen of voorwaarden opgelegd worden, wat kan je doen ?

  1. Onderhandelen met je bank. Als je druk kunt zetten op je bank omdat je er voor andere zaken een goede klant bent, sta je sterk en kun je rekenen op toegeeflijkheid.
  2. Levert onderhandelen niets op, schakel ombudsfin in. Die adviseren heel vaak dat de wederbeleggingsvergoeding gevraagd door de bank overdreven is. Helaas is dit advies niet bindend. In slechts 1/3 gevallen vermindert de bank haar eis tot vergoeding.
  3. Maar ook als de bank het advies niet volgt, heb je met dat advies een sterke troef in handen als je de rechtbank inschakelt. Helaas kan een bank jarenlang procederen en kunnen vele ondernemers zich dat niet veroorloven. Maak dus je rekening vooraleer je dat laatste gevecht aangaat.

Een wederbeleggingsvergoeding is een vergoeding die een bank schadeloos stelt als een krediet vervroegd terug betaald wordt. De banksector verantwoordt dit doordat het even kan duren om het terugbetaald bedrag opnieuw te laten opbrengen, of doordat de marktrente intussen gedaald zou kunnen zijn.
Een vakterm die vaak gebruikt wordt is funding loss. De vergoeding maakt deel uit van de "kleine lettertjes" van praktisch elke kredietovereenkomst. De daar gebruikte bewoordingen zijn vaak onverstaanbaar vakjargon, maar daarom niet minder bindend. Informeer je goed en onderhandel vooraleer te tekenen.

Herstarten Menulink: 
Vijf voor twaalf Menulink: