Als gefailleerde heb ik dit initiatief alleen maar kunnen toejuichen.


Als gefailleerde heb ik dit initiatief alleen maar kunnen toejuichen. Je komt namelijk in een dermate zwart gat terecht, waarbij je quasi elke voeling met de realiteit begint te verliezen, waarin alles in een surrealistische stroomversnelling lijkt te gaan, dat dit de enige houvast word met de buitenwereld die je nog hebt.

Wat ga ik doen na m’n faillissement, heb ik het nog in me om überhaupt nog iets te doen met m’n leven, waar ben ik de mist ingegaan, wie ben ik, wat kan ik nog en wat zijn m’n mogelijkheden, zijn vragen die tegen een sneltreinvaart op je afkomen en waarop je in je eentje op dat moment het antwoord niet kan vinden. Mentaal en fysisch zit je totaal aan de grond, en zeker in mijn geval, aangezien ik al 2 jaar aan het vechten was tegen wil en dank in. Als je in contact komt, met wat in mijn ogen een ontzettend competente loopbaancoach is, en je komt er, in mijn geval, met een supergoed gevoel uit, waarbij je eindelijk je waarden en normen en zelfvertrouwen terug op de juiste plaats hebt en waarbij je terug met frisse moed de toekomst tegemoet gaat, dan is dit initiatief, voor mij althans, geslaagd.

Hoewel het een pleister op een wonde is die had kunnen vermeden worden, moest onze overheid meer begaan geweest zijn met de zelfstandigen tijdens de financiële genocide, en assertiever zijn opgetreden tegen de banken, dan was dit niet nodig geweest. Maar desalniettemin heeft dit initiatief toch weer een leven gered, en dat bedoel ik in de letterlijke zin van het woord, waarvoor ik zeer dankbaar ben.

Herstarten Menulink: